Ένα 24ωρο στην Άρτα

Λαογραφικό Μουσείο Γεφυριού Αρτας - Greek Gastronomy Guide
Οκτ 24 2016

Ένα 24ωρο στην Άρτα

(Σχόλια μ’ αφορμή το 1ο Συνέδριο Τουριστικής Ανάπτυξης του Ν. Άρτας που διοργανώθηκε από το Επιμελητήριο Αρτας).

Αρκεί ένα 24ωρο σε μια ολοσχερώς άγνωστη πόλη να σε κάνει να την ερωτευτείς: Ε λοιπόν Ναι.

Δεν μου συμβαίνει συχνά, ίσως σπάνια.

Αλλά αυτό το ένιωσα προχθές κάνοντας μια μικρή περιήγηση – ένα κομμάτι οργανωμένο σε αξιοθέατα και το άλλο περιπλανόμενος – στην Άρτα.

Την άγνωστη αυτή πόλη, την πέρναγα επί χρόνια – μπορεί και σαράντα – τράνζιτο, δεκάδες φορές κατευθυνόμενος προς τα Γιάννενα, σταματώντας κάθε φορά για δυο-τρία λεπτά μπροστά στο φημισμένο γιοφύρι της.

Είναι αλήθεια ότι τις μόνες φορές που άκουγα κάτι, τα τελευταία χρόνια, για την Άρτα ήταν από τους φοιτητές της Παραδοσιακής Μουσικής των ΤΕΙ Άρτας που τους συναντούσα στα απανταχού πανηγύρια και μου μιλούσαν για την σπουδαία δουλειά που γίνεται στη Σχολή. Εδώ δα, η πόλη κέρδισε την πρώτη συμπάθειά μου και γι’ αυτό με ευχαρίστηση δέχτηκα την πρόσκληση να μιλήσω για την «γαστρονομία και το ρόλο της στην διαμόρφωση της ταυτότητας ενός τόπου», αλλά κυρίως για να την γνωρίσω.

Τα συμπεράσματα του συνεδρίου θα καλύψουν επόμενο άρθρο μου. Αυτό που παρατήρησα πάντως σε γενικές γραμμές ήταν ότι όλοι οι ομιλητές είχαν πάθος και θέληση να αντιμετωπίσουν την Τουριστική ανάπτυξη με προσοχή και υπευθυνότητα. Οι τεχνοκράτες και οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης μίλησαν για την ανάγκη ένταξης διαφόρων έργων σε προγράμματα ΕΣΠΑ και να τεθούν προτεραιότητες. Οι επαγγελματίες, όπως αυτοί που κάνουν εναλλακτικό τουρισμό στα Τζουμέρκα, όσοι ασχολούνται με τον Αμβρακικό κλπ. έδωσαν μεγαλύτερη βάση στην πίστη στις αξίες της φύσης και του πολιτισμού του τόπου και στην ανάπτυξη των πρωτοβουλιών της κοινωνίας των πολιτών.

Τελικά ίσως η τουριστική καθυστέρηση του τόπου να μην έκανε κακό, τουλάχιστον να προστάτεψε την πόλη.

Έμεινα έκθαμβος από την περιήγηση – από έναν συμπαθέστατο και πολύ καταρτισμένο αρχαιολόγο – στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Άρτας, από τα πιο καλοστημένα μουσειολογικώς μουσεία της χώρας (λειτούργησε πρόσφατα) αλλά και με το σπάνιο περιεχόμενο από την αρχαία Αμβρακία. Εμένα εδώ, λόγω επαγγελματικής διαστροφής, μ’ ενθουσίασε η αναπαράσταση της τυπικής αρχαίας κατοικίας με την αίθουσα των συμποσίων που είχαν τοποθετηθεί όλα τα σχετικά κεραμικά σκεύη.

Οι βυζαντινές εκκλησίες, η μία πιο εντυπωσιακή από την άλλη. Η Παναγιά η Παρηγορήτισσα – σε πιάνει δέος βλέποντας την εσωτερική κατασκευή της-, η Αγία Θοδώρα, η Παναγιά της Βλαχέρνας και σε κάθε βήμα σου εκκλησιές. Η Δρ. αρχαιόλογος Βαρβάρα Παπαδοπούλου, προϊσταμένη της εφορείας Αρχαιοτήτων Άρτας ήταν απόλυτη και ξεκάθαρη στην ομιλία της. «Άρτα: τα ερείπια του παρελθόντος θεμέλια του μέλλοντος».

Πριν το ύπνο πέρασα από τους καλοφτιαγμένους πεζόδρομους και σε διάφορα καλόγουστα καφενεία – μεζεδοπωλεία άκουσα τα «παιδιά» να παίζουν τις μουσικές τους. Αλήθεια, ένα από τα στοιχεία που θα συγκροτήσουν την μελλοντική ταυτότητα της Άρτας – ταυτότητα πολιτιστική, υπαρξιακή και τουριστική – θα μπορούσαν να είναι και αυτές οι ήπιες, φιλικές, παρεΐστικες μουσικές! Άρτα η  πόλη της μουσικής.

Την άλλη μέρα, πάλι από επαγγελματική διαστροφή, πήγα στη Δημοτική Αγορά. Την καταχάρηκα. Με καθοδήγησε η Χρυσάνθη η «μανάβισσα». Οι Δημοτικές αγορές, εκτός από την σημαντική λειτουργία τους, από την ανάπτυξη εμπορικών αλλά κυρίως ανθρώπινων σχέσεων, μπορεί να γίνει και ένα τουριστικό αξιοθέατο. Το αξιοθέατο που ζητούν οι ταξιδιώτες-περιηγητές. Να συναναστραφούν με την αυθεντικότητα των ανθρώπων και των προϊόντων.

Η περιοχή έχει πολύ ψωμί. Η Άρτα – αλλά και η ευρύτερη περιοχή και όλη η Ήπειρος – διαθέτει καντάρια πολιτιστική κληρονομιά (αρχαιότητες, βυζαντινά μνημεία, νεότερος πολιτισμός),  φυσικό κάλος με εντυπωσιακά τοπία (βουνά, ποτάμια, λιμνοθάλασσες), αγροτική παραγωγή με σημαντικούς και πρωτοπόρους παραγωγούς. Διαθέτει τέλος και ανθρώπους δραστήριους και ικανούς, να ανταπεξέλθουν στις σύγχρονες συγκυρίες του διεθνούς ανταγωνισμού.

Είναι παρθένα αλλά και με τόση όρεξη να αποδείξει τις αξίες της και την δυναμική της.

Ο δρόμος – Ιονία οδός – επιτέλους έρχεται και θα σπάσει η απομόνωση της πόλης τόσο από τον Βορρά όσο και από τη Πάτρα και την Αθήνα. Το θέμα είναι όταν θα φθάσει ο κόσμος να έχουμε διαμορφώσει αυτό που θέλουμε να είναι και να γίνει η Άρτα. Ο κόσμος μαχητικός, προσδοκά πολλά από αυτήν την συνάντηση. Η πρωτοβουλία του προέδρου του Επιμελητηρίου Χρήστου Παπάζογλου ανέβασε μονομιάς ψηλά τον πήχυ. Ο κόσμος θέλει τα πρακτικά, δεν θέλει να περιμένει το συνέδριο του επόμενου χρόνου, επιθυμεί οι εφαρμογές, και οι προσαρμογές να γίνουν άμεσα, να φτιαχτούν ομάδες εργασίας. Όσοι στηρίζουν τις ελπίδες του για τα προγράμματα ΕΣΠΑ και άλλοι που αναπτύσσουν   δραστηριότητες που παράγουν απασχόληση, ποιότητα ζωής και αειφορία να βρεθούν μαζί για να μπορέσουν να συνομιλήσουν και να κάνουν συνθέσεις.

Το μέλλον της Άρτας μόλις ξεκίνησε.