Γκιουζλεμέδες Πλωμαρίου

Ο αγαπημένος ουζομεζές της Λέσβου

Γκιουζλεμέδες Πλωμαρίου - Ουζομεζέδες - Greek Gastronomy Guide

Ζεστοί, τραγανοί οι γκιουζλεμέδες, έχουν μικρασιάτικη καταγωγή και χρωστούν το όνομά τους  στον “Gözleme”,  όπως τους λένε οι Τούρκοι από το «Göz» που σημαίνει μάτι, λόγω των μικρών φουσκάλων που σχηματίζονται στη ζύμη τους όταν τηγανίζονται. Οι πιο αγαπημένοι συνοδοί του ούζου σ’ όλη την Λέσβο και ειδικά στο Πλωμάρι, οι γκιουζλεμέδες δεν είναι παρά ένα είδος τυρόπιτας τυλιγμένης σε χειροποίητο φύλλο σε σχήμα τετράγωνου φακέλου, που τηγανίζεται σε καυτό αγνό ελαιόλαδο. Η παρασκευή τους απλή. Για το φύλλο νεράκι, λάδι, αλεύρι, λιγο ξίδι και αλάτι  και για την γέμιση κεφαλοτύρι ή φέτα, κρεμμύδια τριμμένα, αυγά και δυόσμος φρέσκος ψιλοκομμένος. Θα χρειαστεί και λίγο τυράκι για να τους πασπαλίσουμε αφού βγουν από το τηγάνι. Όταν φτιάχνονται στις γιορτές είναι γλυκείς, περιέχουν μυζήθρα και περιχύνονται με μέλι.

Η Ελλάδα σε 100 ουζομεζέδες

Κάντε κλικ στα μπουκαλάκια από Ούζο Πλωμαρίου στο χάρτη και ανακαλύψτε μεζέδες για ούζο από όλη την Ελλάδα!

Ούζο, το ποτό που εκφράζει όσο κανένα άλλο την νοοτροπία, την ιδιοσυγκρασία και τη φιλοσοφία της καθημερινότητας του Έλληνα, αποτελώντας ένα συστατικό στοιχείο της πολιτισμικής του ταυτότητας.

Το εθνικό ποτό της Ελλάδας πορεύτηκε και στερεώθηκε καλά στην κουλτούρα μας, μάς συντρόφευσε στις μοναξιές μας, έτερψε τις συντροφιές μας και απογείωσε τις παρέες μας, ισορροπώντας περιπαικτικά ανάμεσα στο εθνικό και το διεθνές, το λαϊκό και το κοσμοπολίτικο, το τοπικό και οικουμενικό.

Το «ποτήρι» με το ουζάκι ταυτίστηκε με το ελληνικό καλοκαίρι, τη θάλασσα, τον ήλιο, τη χαλάρωση, την παρέα, την καλή διάθεση και την ευθυμία και φυσικά παραδίδει μαθήματα ελληνικής διπλωματίας ταξιδεύοντας τον κόσμο με το λευκό του χρώμα πάνω στο γαλάζιο του Αιγαίου.

Το ούζο, συνοδεύεται από μεζέδες, άλλοτε με γεύσεις απλές, άλλοτε δροσερές και τις περισσότερες φορές με γεύσεις έντονες, αλμυρές και πικάντικες.

Το ούζο:

  • Βολεύεται με ταπεινούς μεζέδες, όπως το στραγαλάκι και το αράπικο φιστίκι, τις ελίτσες, τα κουκιά και τα παξιμαδάκια.
  • Δροσίζεται με τα αγγουράκια και τις ντοματούλες.
  • Κάνει καλή παρέα με τουρσιά και μ’ αλοιφές (τζατζίκι, ρεγγοσαλάτα, μελιτζανοσαλάτα)
  • Ταιριάζει με τα ξινά (τουρσιά), παστά και αλίπαστα (γαύροι, σαρδέλες, λακέρδα, τσίροι).
  • Συνοδεύεται ευχάριστα με τυριά, τόσο τα φρέσκα λιπαρά, όσο και τα πικάντικα και τα παλαιωμένα.
  • Είναι καλός φίλος των αλλαντικών (σαλάμια αέρος, παστράμια, παστρουμάδες, λούζες, σύγκλινα, απάκια)
  • Δεν θα απαρνηθεί κάποια μαγειρευτά (φάβα, κολοκυθοανθούς, χοχλιούς στιφάδο)
  • Τρελαίνεται με ό,τι βγαίνει από το τηγάνι, θαλασσινά (καλαμαράκια, ψαράκια, γαρίδες, καραβιδόψιχα), αλλαντικά (λουκάνικα, σουτζούκια ), ζαρζαβατικά (πατάτες, μελιτζάνες, κολοκυθάκια), αβγά (αβγά μάτια, ομελέτες, καγιανάδες), κεφτέδες κάθε είδους, σαγανάκια και πίτες (τυροπιτάκια)
  • Απογειώνεται με τα οστρακοειδή (κυδώνια, πείνες, στρείδια, πετροσωλήνες, χτένια, γυαλιστερές, φούσκες, αχινοί), και τα θαλασσινά στα κάρβουνα (χταπόδια και καλαμάρια).
  • Ερωτοτροπεί με τους σπάνιους μεζέδες όπως τ’ αυγοτάραχο και το χαβιάρι.
  • Και βέβαια, βρίσκεται πάντα σε ετοιμότητα για να πρωταγωνιστήσει σε κάθε νέα πρόκληση γεύσης.
Διαβάστε το αφιέρωμα του Greek Gastronomy Guide στο ούζο, το εθνικό μας ποτό.
error: Alert: Πνευματική ιδιοκτησία GGG !!