More

Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας)

Η μάκινα είναι το πολύτιμο εργαλείο των σταφιδοπαραγωγών. Πριν να έρθει η μάκινα – εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1960 – η διαδικασία της πρώτης διαλογής της σταφίδας γινόταν χειρωνακτικά όπως πολύ καλά θυμούνται οι παλιότεροι. Λίχνιζαν την πρώτη ύλη της σταφίδας γεμίζοντας το κόσκινο και περιμένοντας το αεράκι. Όταν ο άνεμος ήταν καλός υπήρχε γραμμή παραγωγής, έτσι άλλοι γέμιζαν τα κόσκινα, άλλοι τα μετέφεραν και τα έδιναν σε αυτούς που λίχνιζαν. Το λίχνισμα ήθελε μπράτσα για το ελαφρύ «τρέμουλο» ώστε ο καρπός πέφτοντας από το κόσκινο με την βοήθεια του ανέμου να καθαριστεί.

Στην αρχή το μηχάνημα λειτουργούσε με μανιβέλα χειροκίνητα. Στη συνέχεια συνδεόταν με μηχανές εξωτερικές βενζινοκίνητες και τέλος απέκτησε αυτάρκεια με δικιά του μηχανή που λειτουργούσε με ηλεκτρικό ρεύμα.

Στην αρχή δεν το διέθεταν όλοι, πολλοί δε το δανείζονταν έναντι τιμήματος. Σήμερα οι περισσότεροι σταφιδοπαραγωγοί έχουν την δικιά τους μάκινα.

Η μάκινα είναι μια ξύλινη κατασκευή που έμοιαζε μ’ ένα κιβώτιο διαστάσεων περίπου 130x100x200 εκατοστά. Στο πίσω εξωτερικό μέρος είχε μια σκάφη. Έφερε άνοιγμα στο κάτω μέρος του για να πέφτει η σταφίδα στα κόσκινα. Μέσα στο κιβώτιο υπήρχαν τρία κόσκινα (κρησάρες) με κλίση και με διαφορετικές τρύπες το καθένα. Ήταν υπερυψωμένα στο πισινό μέρος με αποτέλεσμα να έχουν κλίση προς τα μπρος. Στο εσωτερικό μέρος, υπήρχε ο μηχανισμός με πλατιά ξύλινα φτερά (“φτερωτή”), ο οποίος περιστρεφόταν με τη βοήθεια της μηχανικής κίνησης. Η όλη κατασκευή είχε αρκετό βάρος (“ασήκωτη”) για να είναι σταθερή και να μην κουνιέται (“χορεύει”) την ώρα της χρησιμοποίησής της.

Η λειτουργία της ήταν απλή. Έριχναν τον ακαθάριστο καρπό της σταφίδας στη σκάφη, ο οποίος έπεφτε στο πρώτο κόσκινο. Η μηχανή έδινε κίνηση στη φτερωτή, η οποία δημιουργούσε κύμα αέρα, ενώ ταυτόχρονα άρχιζαν να κινούνται και τα κόσκινα. Με τον αέρα τα κότσαλα και ο αδύνατος (“χωρίς πολύ μέλι / τζούφιος / κούφιος”) καρπός παρασυρόταν και αποβάλλονταν στο έδαφος. Ο καλός καρπός με χώματα και μικρά κότσαλα έπεφτε από τις μεγάλες τρύπες του πρώτου κόσκινου στο δεύτερο. Στη συνέχεια περνούσε στο τρίτο και από εκεί καθαρός συλλεγόταν. Τα χώματα και τα μικρά κότσαλα περνούσαν από τις τρύπες των κόσκινων και κατέληγαν στο έδαφος.

Από εκεί ο καλός καρπός, ο μικρός – γιατί δεν πρόλαβε να μεγαλώσει και να βγάλει κουκούτσι – και ο δεύτερος ο μεγαλύτερος μεταφέρονται στον έμπορο ή τον συνεταιρισμό, με διαφορετικές τιμές ο καθένας.

Όταν κανείς περιδιαβεί την Αιγιάλεια, από τα χαράματα μέχρι το δειλινό θα έρχεται στα αφτιά από παντού μια χορωδία από γλυκούς ξύλινους ήχους. “Τακα-τακα-τακα-τακα”. Θα είναι οι σταφιδοπαραγωγοί που με τις μάκινές τους έκλειναν τον κύκλο της παραγωγής της σταφίδας, του πάλαι ποτέ «μαύρου χρυσού» της Πελοποννήσου.

Υ.Γ Ευχαριστώ πολύ τον Μιχάλη Καρβέλα – τον ακούραστο αγωνιστή της προώθησης της κορινθιακής σταφίδας -, για την βιβλιογραφία του και τις πληροφορίες του.

  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας) - Αιγιάλεια - Greek Gastronomy Guide
  • Παναιγιάλειος Ένωση Συνεταιρισμών - Αίγιο - Greek Gastronomy Guide

Άλλες Πληροφορίες

Άλλες Πληροφορίες
  • Κατηγορία
    Αξιοθέατα
  • Περιοχή
    Αχαΐα - Αιγιάλεια, Κορινθία

Περιοχή

Μάκινα (μηχανή διαλογής σταφίδας)
Πως θα πάτε

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ