Κι όμως υπάρχουν ξενοδόχοι που το αντιλήφθηκαν

Ιούν 05 2018

Κι όμως υπάρχουν ξενοδόχοι που το αντιλήφθηκαν

Την εβδομάδα που πέρασε, 1 με 3 Ιουνίου 2018, το Rodos Palace προσκάλεσε μια ομάδα δημοσιογράφων Τουρισμού και Γαστρονομίας για να γνωρίσει το abav2, ένα καινούριο concept φιλοξενίας του ξενοδοχείου. Το πρόγραμμα αυτό εγκαινίασε μια νέα άποψη για τη φιλοξενία, για εκείνους που θέλουν να βιώσουν την εμπειρία της αυθεντικής Ρόδου.

Το πρόγραμμα αυτό που δημιουργήθηκε από την κ. Μαίρη Καμπουράκη -ιδιοκτήτρια του Rodos Palace- με την δημοσιογράφο Ελένη Ψυχούλη και σκοπό είχε την σύνδεση του ξενοδοχείου με τα πιο συναρπαστικά αξιοθέατα του νησιού, ουσιαστικά  ανοίγει κάποιους νέους δρόμους στην ελληνική ξενοδοχία, καταρρίπτοντας κάποιες στερεότυπες πεποιθήσεις  και πρακτικές μιας  κατηγορίας Ελλήνων ξενοδόχων.

Την διάθεση των ξενοδόχων δηλαδή να “μαντρώνουν” τους πελάτες τους στα ξενοδοχεία, προκειμένου να έχουν περισσότερα έσοδα. Βέβαια αυτή η πρακτική  -στον βαθμό και στο μέτρο που  ισχύει- κάνει κακό στην οικονομία κάθε περιοχής, γιατί αφ’ ενός δεν γίνεται διάχυση της οικονομικής ανάπτυξης, αφ’ ετέρου αποκλείονται οι επισκέπτες στο να γνωρίσουν περισσότερο τις ομορφιές, τους ανθρώπους και τα δαιμόνια του προορισμού, εκεί όπου κατοικεί η ψυχή κάθε τόπου –  που βρίσκονται φυσικά εκτός των ξενοδοχείων- δημιουργώντας έτσι μια τελείως λειψή και αποσπασματική εικόνα, που φυσικά μακροπρόθεσμα λειτουργικά αρνητικά.

Γιατί η ταυτοποίηση ενός τόπου και η εγγραφή του στις αναμνήσεις του ταξιδιώτη δεν γίνεται μόνο με τις υπηρεσίες που προσφέρονται σε κάθε ξενοδοχείο -όσο εντυπωσιακές κι αν είναι αυτές-, αλλά βιώνονται κυρίως μέσα από τις εντυπωσιακές εμπειρίες που προκαλούνται από την αυθεντικότητα του προορισμού. Με τη λογική αυτή, το κάθε ξενοδοχείο δεν είναι ο τελικός προορισμός του ξένου επισκέπτη αλλά το εφαλτήριο για να γνωρίσει τις αυθεντικές εμπειρίες του τόπου, του οποίου ο κάθε ξενοδόχος γίνεται ο πρεσβευτής του.

Το abav2, το concept φιλοξενίας  του Rodos Palace, περιελάμβανε λοιπόν στη λογική αυτή, δυό σειρές εμπειριών:

Tις ξενοδοχειακές εμπειρίες, όπου οι προσκαλεσμένοι είχαν την δυνατότητα να γνωρίσουν τα ανακαινισμένα δωμάτια και τις πολυτελείς σουίτες,-ανακαινίσθηκαν φέτος από την εταιρεία
Ηotel Concept & Interior Design Δήμου & Συνεργάτες- και τις ιδιαίτερες υπηρεσίες που προσαρμόζονται σε κάθε προσωπική ανάγκη.

Η αφ’υψηλού θέα σε όλο το νησί, στο Αιγαίο και τον ουρανό από τους τελευταίους ορόφους του Πύργου, συνδυάζονται με τις πιο exclusive υπηρεσίες, το πρωινό αποκτά ροδίτικη διάσταση, ενώ στα «12 Νησιά», ο Ροδίτης Εxecutive Chef Νίκος Ζερβός, μαθητής του Ferran Adrià, συνδύασε τα πιο εκλεκτά τοπικά προϊόντα και τις νέες τεχνικές, σε μια κουζίνα που στο τέλος μάς άφησε τη μνήμη της σπιτικής γεύσης.

Είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τις συνεδριακές εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου, από τις πιο άρτιες της Ελλάδας, τους κήπους με τα τρεχούμενα νερά και τις πισίνες, τον βοτανικό κήπο όπου καλλιεργούνται αρκετά από τα λαχανικά του εστιατορίου, τις πολλαπλές αίθουσες εστίασης και αναψυχής.

.

Και μετά την “φιλοξενία των υπηρεσιών”, το πρόγραμμα περιέλαβε ένα δείγμα “ταξιδιωτικών εμπειριών” που είχε σχεδιάσει  η Ελένη Ψυχούλη, από 12 ξεχωριστά πακέτα ανακάλυψης, για κάθε γούστο, για όσους θέλουν να ζήσουν την «αυθεντική Ρόδο», με τα άγνωστα φαράγγια, τα κάστρα, τις πιο παρθένες παραλίες, τα ερημονήσια, τα οινοποιεία, τους παραγωγούς, τα εστιατόρια που μαγειρεύουν την πιο αυθεντική τοπική γεύση.

Ξεκινήσαμε τον γαστρονομικό περίπλου του νησιού ακολουθώντας τους δρόμους του ροδίτικου κρασιού, κάνοντας επισκέψεις  στο οινοποιείο Κουνάκη, το ιστορικό οινοποιείο της Emery, το οινοποιείο Πιπέρη.

Γνωρίσαμε νέους παραγωγούς στην περιοχή κυρίως του Έμπωνα, γύρω από το όρος Αττάβυρος, που προσπαθούν να αξιοποιήσουν τις τοπικές και τις εθνικές ποικιλίες βελτιώνοντας πολύ την ποιότητα των τοπικών κρασιών.

Στις γαστρονομικές εμπειρίες μας, την έναρξη από πλευράς γεύσων έκανε το μελεκούνι, ένα τυπικό έδεσμα της Ρόδου που φτιάχνεται από μέλι, σουσάμι, αμύγδαλο και, ανάλογα την περιοχή, με προσθήκη κύμινου. Στις Απολλωνίτισσες, ένα συνεταιρισμό γυναικών στα χωριό Απόλλωνα, έγινε όχι μόνο η γευσιγνωσία, αλλά και η παρακολούθηση του τρόπου παραγωγής του.

Την πλέον συγκινητική και αισθαντική γαστρονομική εμπειρία την ζήσαμε στην Λίνδο. Στον πιο όμορφο οικισμό της Ρόδου, με τα πανέμορφα καπετανόσπιτα και τις ασύγκριτες βοτσαλωτές αυλές, κάτω από την σκιά της ιστορικής Ακρόπολης και στην παραδοσιακή κατοικία των αδελφών Μαυρίκου, δοκιμάσαμε τους σπιτικούς  νόστιμους μεζέδες, όπως τυρί ροδίτικο, το λινδιακό γαριδάκι, το πατέ γαρίδας, μελιτζάνες ιμάμ κλπ.

Η λακάνη, το παραδοσιακό φαγητό της Ρόδου από τους Μαυρίκους! - Greek Gastronomy Guide

Μεγάλη εντύπωση μας προκάλεσε η Λακάνη, τόσο από την παρουσίασή της, στο σχετικό σκεύος -την λακάνη (μια εντυπωσιακά μεγάλη κεραμική τσανάκα)- όσο και από την απογειωτική γεύση της, όπου ήταν μοσχάρι με χόντρο (πλιγούρι) μαγειρεμένο 24 ώρες στον φούρνο. Μια από τις πιο όμορφες γεύσεις παραδοσιακού φαγητού που υπάρχουν στην Ελλάδα! Φυσικά την καρδιά μας έκλεψαν και τα αδέλφια Δημήτρης και Μιχάλης Μαυρίκου που παρ’ όλες τις δεκάδες βραβεύσεις τους και το κύρος που απέκτησαν εντυπωσιάζοντας με τα πιάτα τους την αφρόκρεμα της ευρωπαικής κοινωνίας, μας παρουσίασαν με τόση αγάπη και ταπεινότητα τα φαγητά τους, κάνοντας ότι πέρναγε από το χέρι τους για να μας ευχαριστήσουν.

Οι παραδοσιακές γεύσεις  του νησιού δοκιμάστηκαν  σε ταβερνάκια  απ’ άκρη ως άκρη του νησιού. Ακόμα και εκεί που δεν το περίμενες, σε χωριουδάκια που έχουν ελάχιστους κατοίκους, γνωρίσαμε ανθρώπους με φιλότιμο και μεράκι και γεύσεις που μπορούν να κάνουν περήφανη την ροδίτικη γαστρονομία.

Χαρήκαμε το γεύμα στην “Παράγκα”, στα Απόλλωνα, ένα κρυμμένο μυστικό του νησιού, με τον Γιάννη να ψήνει την παράδοση στους πρωτότυπους, παραδοσιακούς φούρνους και τις γάστρες του.

To παλικάρι αυτό, αφού πέρασε κάποια χρόνια σε κουζίνες δημιουργικές και ψαγμένες, επέστρεψε στον τόπο του και σ’ ένα παλιό κτήριο Ιταλών, προικιό της γυναίκας του, έφτιαξε την Παράγκα -που μόνο παράγκα δεν είναι- για να μαγειρέψει φαγάκια του τόπου του και για δώσει χαρά σε κόσμο και κοσμάκι!

Την ίδια άγρια χαρά νιώσαμε όταν σ’ ένα χωριουδάκι –Προφύλια τ’ όνομά του-που δεν είχε ούτε καφενέ, 80 χιλιόμετρα από την Ρόδο, δοκιμάσαμε τόσα και τόσα  μαγικά τοπικά εδέσματα, καρικευμένα και πασπαλισμένα εκτός των άλλων με μεγάλες δόσεις αξιοπρέπειας και ανοικτής καρδιάς.

Σε ένα αυθεντικό αρχοντικό της Παλιάς Πόλης, ο Γιάννης Κατσιμπράκης (τον ξέραμε από τον Αλέξη- 4 Εποχές), μαγείρεψε μόνο για μας κυρίως θαλασσινά.

Στο Κάστρο της Κρητηνίας ανακαλύψαμε ένa cafe-snack-bar στο μέσο του πουθενά, λίγα βήματα από το ερημικό μνημείο, φτιαγμένο χειροποίητα, αλλά με εξαιρετικό λαϊκό γούστο, όπου σε δυο και μοναδικά πιάτα μεζέδες, συμπυκνώθηκε συνοδεία εξαίρετης σούμας,  η ταπεινή αλλά και τόσο μονάκριβη παραδοσιακή κουζίνα της Ρόδου.

Ψωμάκι ξυλόφουρνου, αλάτι βράχων, τζατζίκι με γλυστρίδα, γεμιστά (ντομάτες, κολοκυθοανθοί, ντολμαδάκια με κύμινο βέβαια), τυράκια ντόπια, ρόκα από το παρακείμενο περβόλι, κρίταμο, καπάρη, ελίτσες και αγουράκι. Και φυσικά απίστευτα συναρπαστικό κουβεντολόγι με τον Κρητικάκη, έναν σύγχρονο Αλέξη Ζορμπά.

Κλείνοντας το εισαγωγικό της εντυπωσιακής ροδίτικης περιπέτειας μας, (γιατί καθώς ξέρετε άλλωστε, μετά την περίληψη κάθε “οδοιπορικού” ακολουθεί από το Greek Gastronomy Guide εξαντλητική περιγραφή του καθενός από τους πρωταγωνιστές -και στην Ρόδο συναντήσαμε πολλούς) έχουμε και λέμε:

Πεφωτισμένοι επιχειρηματίες, επίμονοι ερευνητές και αισιόδοξοι, δουλευταράδες επαγγελματίες της γαστρονομίας, περίσσεμα ευγένειας και φιλοξενίας, αποτελούν μια εξαιρετική μαγιά για να ξεκινήσει η Ρόδος να κάμει τις πρώτες της περπατησιές και να βρει τον χώρο που της αξίζει στον χάρτη της Αιγαιοπελαγίτικης γαστρονομίας.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην διοργάνωση και καλή επιτυχία στο project παράδειγμα!

RELATED

error: Alert: Πνευματική ιδιοκτησία GGG !!