More

blue star ferries sponsorΗ Πάρος δεν έχει τα ψηλά βουνά της Νάξου, τους έντονους ανέμους της Μυκόνου, το άγριο αλλά σαγηνευτικό τοπίο των γκρεμνών της Σαντορίνης. Τα παριανά βουνά και οι λόφοι είναι χαμηλοί, σβήνουν γλυκά μέχρι τις ακτές, οι παραλίες είναι γεμάτες μυστικά θέλγητρα, ενώ τα αρχαιολογικά ευρήματα του νησιού μαρτυρούν τη μακραίωνη ιστορική του διαδρομή.

Τα πρώτα ίχνη ζωής στην Πάρο τα συναντάμε στον Σάλιαγκο, ένα νησάκι μεταξύ της Πάρου και της Αντιπάρου, όπου βρέθηκαν τα λείψανα ενός ακμαίου Νεολιθικού πολιτισμού, μια ολόκληρη πολιτεία κάτω από τη θάλασσα που είχε αναπτυχθεί μεταξύ 4300-3900 π.Χ.. Στο εργαστήρι του οψιδιανού ανακαλύφθησαν χιλιάδες εργαλεία, αιχμές δοράτων, κοσμήματα και όπλα, μάρτυρες των ασχολιών των κατοίκων της περιοχής, αλλά και του επιπέδου του πολιτισμού της.

Ο Κυκλαδικός (3200-2000 π.Χ), ο Μινωικός (2000-1500 π.Χ) και ο Μυκηναϊκός (1600-1100 π.Χ) είναι πολιτισμοί που άφησαν έντονα τα ίχνη τους και τότε δημιουργούνται τα περίφημα κυκλαδικά ειδώλια, τα μικρά γλυπτά που αφήνουν έκπληκτο όποιον τα πρωτοαντικρύσει, τα οποία σώζονται σε άριστη κατάσταση και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάρου.

Την κλασική περίοδο αλλά και δυό αιώνες πριν, το νησί της Πάρου βρίσκεται σε μια πρωτοφανή άνθηση καθώς τα λατομεία μαρμάρου λειτουργούν εντατικά και από το παριανό μάρμαρο φιλοτεχνούνται σε πολυάριθμα εργαστήρια κούροι, κόρες, γλυπτά, ανάγλυφα, αγάλματα και αποσπάσματα κτηρίων που τα εξάγει σ’ όλο το Αιγαίο.

Η πόλη της Πάρου εκείνη την εποχή έχει πενήντα χιλιάδες κατοίκους είναι μια από τις σπουδαιότερες και ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας με γυμνάσιο, θέατρο και στάδιο. Η σύγκρουση της Πάρου με την Αθήνα έχει σαν αποτέλεσμα το παριανό μάρμαρο σταδιακά να υποσκελισθεί απο το πεντελικό μάρμαρο τη Αθήνας, γεγονός που θα επιρρεάσει καταλυτικά την οικονομία του νησιού. Χίλια χρόνια αργότερα στην Πάρο κτίζεται από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό (527-565μ.Χ.) στη σημερινή της μορφή η Παναγιά η Εκατονταπυλιανή, η πιο μεγάλη πρωτοβυζαντινή εκκλησία στον Ελλαδικό χώρο, που διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση μετά από την αποκατάσταση του Ορλάνδου. Η Ενετοκρατία (1204-1537 μ.Χ.) θα βαστήξει 350 χρόνια περίπου και η οικογένεια των Σανούδων είναι η πρώτη που φθάνει στην Πάρο και θα κυβερνήσει με τους απογόνους της τα νησιά του Αιγαίου γύρω στα διακόσια χρόνια. Στην Πάρο οι Σανούδοι εγκαθίστανται στην Παροικιά και κτίζουν το σημερινό Κάστρο της πόλης, χρησιμοποιώντας τα μάρμαρα των αρχαίων ναών, ενώ παράλληλα διαμορφώνονται τα κάστρα της Νάουσας και του Κέφαλου. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας (1537-1821 μ.Χ.) οι Κυκλάδες απολαμβάνουν ένα ιδιότυπο καθεστώς αυτοδιοίκησης.

Στα μέσα του 17ου αιώνα πρόσφυγες από άλλα μέρη της Ελλάδας (Πελοπόννησο, Κρήτη, Σάμο) βρίσκουν καταφύγιο στο νησί και ιδιαίτερα στα χωριά της ενδοχώρας. Στις αρχές του 18ου αιώνα υπάρχουν στην Πάρο πρόξενοι της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ολλανδίας, γεγονός που μαρτυρά το ενδιαφέρον των ξένων για το νησί. Μετά την απελευθέρωση, το νησί ζει 150 χρόνια μιας σχετικής αυτάρκειας και από τη δεκαετία του 1980, όταν ανακαλύπτει τον Τουρισμό, μπαίνει σε μια μονοκαλλιέργεια Τουριστικής και Οικιστικής ανάπτυξης, ενώ στις μέρες μεγάλες μάχες γίνονται για μια ισόρροπη ανάπτυξη.

error: Alert: Πνευματική ιδιοκτησία GGG !!