More

Στον ελλαδικό χώρο άνθισαν από την αρχαιότητα πολλοί πολιτισμοί, δείγματα των οποίων θα συναντούμε διάσπαρτα σε κάθε σημείο της χώρας και που επιβεβαιώνουν μια συνέχεια ζωής, πολιτισμού, καλλιεργειών και γεύσεων. Τρόφιμα και εδέσματα  από την Αρχαιότητα περνούν στους Ρωμαίους, από κεί στο Βυζάντιο, στην Οθωμανική αυτοκρατορία και φτάνουν στις μέρες μας. Γεύσεις, συνταγές και τεχνικές δανείζονται σε γειτονικούς πολιτισμούς και επιστρέφουν ως αντιδάνεια. Ταυτόχρονα τρόφιμα μεταφέρονται απο την Ανατολή, τις νέες χώρες της Αμερικής και ανανεώνουν τις τοπικές κουζίνες. Παρ’ όλες τις κοσμογονικές αλλαγές στο πέρασμα των είκοσι πέντε αιώνων, την εισαγωγή στην Ελλάδα δεκάδων νέων καλλιεργειών, την ομοιογενοποίηση –τον τελευταίο αιώνα– των πολιτιστικών χαρακτηριστικών και την ισοπεδωτική επικράτηση των διεθνών προτύπων, οι Έλληνες  όμως εξακολουθούν ν’ απολαμβάνουν, όπως οι πρόγονοί τους, τον πατσά, το σουβλάκι, τη γαρδούμπα, τις φακές, τη φασολάδα, τα ψάρια, τα οστρακοειδή και τα θαλασσινά, τις πίτες και τους κεφτέδες, τις σταφίδες, το μέλι, τα αμύγδαλα και, από τα φρούτα, τα σύκα, τα ρόδια, τα κυδώνια κτλ.

Η γεωφυσική θέση, το κλίμα, η εδαφική μορφολογία και οι φυσικοί πόροι κάθε περιοχής, παράλληλα με τις επαφές με άλλους τόπους (κατακτήσεις, υποδουλώσεις, εμπορικές συναλλαγές, πολιτισμικές σχέσεις, μετακινήσεις πληθυσμών), αποτελούν τις παραμέτρους που τελικά θα διαμορφώσουν τη γαστρονομική ταυτότητα κάθε τόπου. Η συνύπαρξη σε περιοχές με πληθυσμούς διαφορετικών διατροφικών συνηθειών, όπως οι Εβραίοι, οι Αρμένιοι, οι Σλάβοι, οι Αρβανίτες, η κινητικότητα των νομαδικών πληθυσμών όπως οι Σαρακατσάνοι και οι Βλάχοι, οι κατοχές από Αραβες, Βενετούς, Γενοβέζους, Φράγκους, Οθωμανούς και, τέλος, οι μεγάλες μετακινήσεις των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Κωνσταντινούπολης ήταν καθοριστικές για την εξέλιξη των τοπικών γαστρονομικών συνηθειών. Στο κεφάλαιο αυτό θα διαγράψουμε την ιστορία της γαστρονομίας της καθε εξεταζόμενης περιοχής.

error: Alert: Πνευματική ιδιοκτησία GGG !!