More

Τόπος – Ιστορία της Κω

Η Κως έχει πληθυσμό 33.388 κατοίκους (απογραφή 2011) και είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Δωδεκανήσου σε έκταση μετά τη Ρόδο και την Κάρπαθο, το δεύτερο σε πληθυσμό μετά τη Ρόδο και το δεύτερο σε Τουριστική ανάπτυξη στο Νότιο Αιγαίο. Η επιφάνεια του νησιού είναι 295,3 τ.χλμ. με ακτογραμμή 112 χιλιομέτρων. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Κως, όπου είναι και το κύριο λιμάνι του νησιού. Απέχει από τον Πειραιά 200 ναυτικά μίλια.

Είναι πλούσιο σε ιστορικά μνημεία νησί και παρουσιάζει αξιόλογο αρχαιολογικό και τουριστικό ενδιαφέρον. Αποκαλείται επίσης και «νησί του Ιπποκράτη», του πατέρα της ιατρικής, επειδή εκεί γεννήθηκε ο Ιπποκράτης. Η σημερινή Κως είναι ένα σύγχρονο τουριστικό νησί με πολλές δυνατότητες σε θέματα διαμονής, φαγητού, σπορ, εκδρομών, ψυχαγωγίας. Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο που χαρακτηρίζει το νησί είναι οι ατελείωτοι ποδηλατόδρομοι, γι’ αυτό και πολύ συχνά η Κως χαρακτηρίζεται ως το νησί του ποδηλάτου.

Τα σημάδια του χρόνου και της διαδρομής των πολιτισμών και των λαών που πέρασαν από την Κω είναι ζωντανά μέχρι και σήμερα. Από τη μυθολογική εποχή του Ηρακλή και του Βασιλιά Χάρμυλου και την Ελληνιστική εποχή του Ασκληπιείου, του αρχαίου σταδίου, της αρχαίας αγοράς και του αρχαίου θεάτρου μέχρι τη σημερινή εποχή με τις σύγχρονες υποδομές και τους οικισμούς της φέρουν τα σημάδια πολλών λαών και πολιτισμών.

Σύμφωνα με τον Όμηρο η Κως μαζί με τα νησιά Νίσυρο, Κάλυμνο, Κάρπαθο και Κάσο πήραν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με τριάντα τριήρεις και επικεφαλής τον Άντιφο και τον Φείδιππο.

Επί Δωριέων  η Κως γίνεται μεγάλη δύναμη και γίνεται μέρος της Δωρικής Εξάπολης μαζί με τη Λέσβο, τη Χίο τη Σάμο και τη Ρόδο και αποκαλούνται λόγω ευημερίας “Μακάριοι Νήσοι”. Την κλασική περίοδο γίνεται μέλος της Αθηναϊκής Συμπολιτείας, ενώ εκείνη την περίοδο έζησε στο νησί ο Ιπποκράτης (460-375 π.Χ) ο μεγαλύτερος ιατρός της Αρχαιότητας και ο “πατέρας της σύγχρονης ιατρικής”. Μέχρι τότε η Ιατρική ασκούνταν από τους Ασκληπιάδες ιερείς και ήταν ένα μείγμα θρησκευτικών αντιλήψεων και θεραπευτικών πρακτικών, με νηστείες, λουτρά και βότανα. Οι ασθενείς παράλληλα με την θεραπεία τους έκαναν θυσίες στους θεούς για την ανάρρωσή τους.

Εδώ ο Ιπποκράτης κάνει την μεγάλη τομή. Αφαιρεί από την ιατρική οτιδήποτε το θρησκευτικό και την κατατάσσει “πασέων τεχνέων επιφανέστατην”. Από την εποχή του Ιπποκράτη μέχρι σήμερα η Ιατρική προσεγγίζει τον πάσχοντα άνθρωπο με την ίδια μέθοδο (ιστορικό ασθενή, ακρόαση, ψηλάφηση, διάγνωση, θεραπευτική και διαιτητική αγωγή, χορήγηση φαρμάκων για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Το σύνολον των “Απάντων του Ιπποκράτους” αποτελεί την Βίβλο της Ιατρικής με κορυφαίο σημείο της τον Ιπποκρατικό όρκο που ρυθμίζει το χρέος των ιατρών προς τους ασθενείς, καθώς θεωρείται το πρότυπο της δεοντολογίας της ιατρικής όλων των εποχών.

Επί Μεγάλου Αλεξάνδρου η Κως μπαίνει στην λαμπρότερη φάση της ιστορίας της. Τότε κτίζονται οι εγκαταστάσεις του Ασκληπείου, με την Ιατρική Σχολή, θεραπευτικό κέντρο, βιβλιοθήκη, ναούς, βωμούς, θησαυρούς, γλυπτά των γιών του Πραξιτέλη.

Το Ασκληπείο της Ρόδου, ήταν το σημαντικότερο από τα 300 της Αρχαιότητας και ανακαλύφθηκε μόλις τον 20 αιώνα.

Σταθμός στην ιστορία της Κω ήταν κατάληψή της (μαζί με την Ρόδο) από τους Ιωαννίτες ιππότες που  αποτελούντο από οκτώ εθνότητες ( Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία, Γερμανία, Καστίλλη, Προβηγκία, Ωβέρνη, Αραγονία). Το τάγμα των Ιησουιτών έκανε απόρθητα τείχη στα νησιά της Δωδεκανήσου, και στην Κω ένα μεγάλο θαλασσινό οχυρό που διατηρείται άθικτο ως τις μέρες μας. Το 1523 η Κως καταλαμβάνεται από τον Τούρκο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, και σημαντικά δείγματα της περιόδου αυτής υπάρχουν στο νησί (κρήνες, τζαμιά, τεμένη, κτίσματα). Το 1912 το νησί περνάει  στους Ιταλούς που μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1933 ανοικοδομούν εξ’ αρχής το νησί αφήνοντας πανέμορφα κτίρια στο νησί όπως το Δημαρχείο, το Κυβερνείο, τον καθολικό ναό Agnus Dei.  Τρία χρόνια μετά την λήξη του Β Παγκοσμίου πολέμου, 1947 τα Δωδεκάνησα αποδίδονται στην Ελλάδα.

error: Alert: Πνευματική ιδιοκτησία GGG !!